Carsambaymis son günüm Gitmek icin cepheye…

Size Sayın Başkanım
Döktürdüğüm bu mektup
Belki de okursunuz
Birazcık vakit bulup...

Askerlik kağıtlarım
Demin geçti elime
Çarşambaymış son günüm
Gitmek için cepheye...

Ama Sayın Başkanım
Bunu yapmak istemem
Zavallı insanları
Vurmak için doğmadım ben...

İstemem sizi üzmek
Söylemek zorundayım
Benim kararım karar
Kaçağım, firardayım...

Doğduğumdan bu yana
Evvela babam öldü
Dönmedi kardeşlerim
Çocuklarım ağladı...

Annem şimdi mezarda
Vız gelir böcekler
Tırıs gider bombalar
Onca acıdan sonra...

Hapse düştüğüm zaman
Uçar gider herşeyim
Çalınır karım, çalınır ruhum
Ve bütün bir geçmişim...

Geçit vermek yok artık
Boşa geçmiş yıllara
Yarın sabah erkenden
Düşeceğim yollara...

İşim hayat dilenmek
Fransa yollarında
Köylerden şehirlere
Söylemek insanlara...

Söz dinlemeyin artık
Söyleneni yapmayın
Reddedin gitmeyi de
Savaşa katılmayın...

Kanını vermek şartsa
İlk sizden başlayalım
Ağzınız iyi laf yapar
Buyrun Sayın Başkanım...

Eğer peşimdeyseniz
Haber verin polise
Silahsız olacağım
Vursunlar isterlerse...

Boris Vian "Le deseteur"

mulksuz